Cengiz YOLOĞLU

Aslen Muş Varto'lu olan YOLOĞLU; 1979 yılında İstanbul'da doğdu. İlk,orta ve lise öğrenimini
tamamladıktan sonra 1996 yılında iş hayatına atıldı.Bir kaç sektörde çalıştıktan sonra şu an çalışmakta olduğu özel iletişim şirketinde iş hayatına devam etmektedir.Evli olan YOLOĞLU,Helin ve Havin adında iki kız çocuğu babasıdır.

çok ağladım
 
çok ağladım
geceden,sabaha yıldızlarla bir,
gelen,gidensiz bir şehirde
sensizdim çok ağladım.
 
sebebini sorma
seni çok aradım yokluğunda
karardı gecem,gündüzüm,
sebepli,sebepsiz yalan dünyada
sensizdim çok ağladım.
 
çok ağladım
sen yoktun çok yandım
ne bir gözyaşı,ne bir rüzgar,
yoktu derdime bir derman
sensizdim çok ağladım.
 
cengiz yoloğlu

  (  yazgısı uçurum sevgiler üstüne  )
 
bulutların ağladığı zamandı
yaşadığım zaman
dağların gökyüzüne hançer gibi saplandığı
sevdaların dağları un ufak ettiği
bir coğrafyadan geliyordum
Anadolu'nun bütün suskunluğuna inat
Mezopotamya'dan yükselen bir çığlık gibiydi çığlığım
ve ben baharlardan çaldığım
sonsuz umutlarımla
Ferhat'tan,Şirin'e,Kerem'den,Aslı'ya
bir sevda hikayesi gibiydim
çığlığım uçurum sevgilere yazgılıdır
ardımda sakladığım sevgiliye armağanımdır
ve Munzur'un bütün coşkusuyla aktığı
Fırat'tan,Dicle'ye akıp giden
bir sevda türküsüdür bu bendeki
anlatması zor olsada
sözüm anlayana
bu yaşanılan
yazgısıdır uçurum sevgiler üstüne......

Cengiz Yoloğlu

-

SİZE BENDEN AĞLAMAK KALDI

sus pus zamanların suskunluğuna değer yüreğimin feryadı
gecelerin sessizliği gibi düşürür,ömrüme ölümün diğer bir adını,
yiten,yitirilen,solan ve biten bütün mevsimler göstermez baharı
çiçekler solgun,hayat durgun,bilemedim ben bu zamanın adını.

şimdi gözlerde birikmiş gözyaşı tanelerinin akıp gittiği zamanlardır yaşadığımız
hiç bir an,yaşadığımız andan daha önce yazmaz kaderimize adını,
yaşamın içimizde kopan feryadı gibi,savuran rüzgara emanettir sevdalarımız
ve hiç bir kimlik göstermez yüzünü,hayatın ortasında bize kendi adını.

suskun ve sitemsiz akıp giden ömrümüzdür,güldürmez bir kez bile yüzünü
dönüp duran yalan dünyadan başka birşey değil
yaşadığın zamanın adı bile olmaz,kırılan aynalarda saklar hüznünü,
ne sen bilebilirsin,ne de gökyüzünün mavisi örter üstünü
bu zamansız bir ölümdür gülüm,sana da,bana da göstermez gülen yüzünü.

ve gidenlerin yüreklere bıraktığı çiçekler solar yine bu mevsimsiz zamanda
öyle büyük bir yara bırakır ki,derin izler tanığı yüreğimde,
hiç bir yağmur ve gözyaşı söndüremez bedenimi kavuran o yangınları
solup giden ömrümün ortasında kalkaldım,şimdi size benden
yaşamı unuttutulmuş bir insanın son feryadı ile ağlamak kaldı.

CENGİZ YOLOĞLU

-

  * bir başka zamandı *
 
bir başka zamandı
yitirilen
hep ardımızda kalandı
gidipte dönmeyen
onları anlatan sadece
iki damla gözyaşımdı
ama şimdi görüyorum ki
o da yalan dünya kadar yalan dolandı
 
bir başka zamandı
yaşadığım
hep bir nefes ardımızda durandı
beklediklerimiz
onları yad edendi sadece
yüreklerimiz
ama şimdi görüyorum ki
giden çoktan unutulandı
 
bir başka zamandı
ağladığım zaman
hep bir gözyaşının anlattığı kadar gerçekti
hayata tutunabildiğim an
ve zaman hep bir ırmak gibi akandı
tüm coşkusuyla ömrümüzden
ama şimdi görüyorum ki
bizim hayatımız dağların ardında unutulandı
 
cengiz yoloğlu

-

düşlerimden uyanan sabah bakışlı çocuklar,
gülüşlerinizi eksik etmeyin üzerimden
yüreklerinizden uçurduğunuz uçurtmaları
rüzgarlara bırakın,yele değsin yürekleriniz
göğün sakladığını çarpın bulutların beyazına
asın çocukça bakışlarınızı gökkuşağının renklerine
ama uzak kalmasın gülüşünüz üzerimde.