Akman GEDİK

1963 yılında, Muş'un Varto ilçesine bağlı İçmeler (Reqasa) köyünde dünyaya geldi.

Varto Lisesi mezunu. Bir dönem Açıköğretim Fakültesi'ne devam etti. 1988 yılından itibaren Almanya'nın Hildesheim şehrinde yaşamakta. Evli ve iki çocuk babası.

1992 yılında "Harman Zamanı" isimli şiir kitabı yayımlandı. Şiir dışında öykü çalışmaları var. Ayrıca (Zazaki) şiirler, yazılar yazıyor."Vateyê Verenan" başlığı altında derlediğim Zazaki atasözleri dosyası basıma hazırlanmakta.

Öykü ve Şiirleri Şimdiye kadar;Güney Dergisi,Berfin Bahar,Bizim Dergi,Akkültür Dergisi,Tohum,Tiroj,Mozaik,gımgım ve Vate Dergileri ile Dem, Gımgımhaber ve Ek Politika gazeteleri ayrıca onlarca internet dergisinde(sitesinde) yayınlandı.
---

KİTAPLARI:
Harman Zamanı
Her Ayrılık Bir Hüzündür
Gımgım Zerreyé Ma de (2004)
Ben bir çocuğun düşüyüm ( 2008)

Diğer bazı eserleri:
1- BAKIŞLARIN GİZEMLİ BİR EZGİYDİ ( Şiir )
2- BERGÜZAR İNSAN GÜZELİYDİ ( Öykü )
3- BİZE KALDI KARDELENCE DURUŞLAR ( Şiir )
4- HANS KARDEŞİME ( Şiir )
5- HÜZÜNLERDEN SÜZÜLÜP GELDİK ( Şiir )
6- iÇiNiN KÖPRÜLERİ YIKILMIŞ ( Öykü )
7- Özledim ( Şiir )
8- UMUT BESLEDİK YÜREĞİMİZDE ( Şiir )

Kaynak: Vartositesi ( eski kayıtlarından alınmıştır)

orjinal kayıt:

http://varto.blogcu.com/akman-gedik-vartosanat-da-vartositesi-com/3386353

BiZE KALDI KARDELENCE DURUşLAR

Bize kaldı
zemheride
kardelence duruşlar
aşılmaz sanılan dağlar
dağlari aşmak,
patikaları geçmek
bize kaldı Roşna,
korku sinmis gözlere,
ışık doldurmak
ağızlarda
yasaklanmış gülüşler
gamzelere saklanmış
kırmızı utanışlar
yıkımlardan çıkmak
bize kaldi Roşna
nergiz nergiz
menekşe menekşe
açmak baharlarca
sınırsız düşboylarında
yarın olmak
sevda olmak,
umut olmak
bize kaldi Roşna
bize...

© Akman Gedik

 
ACILARIN KIYISINDA
Çocuk düşlerimizle bir dünya kurmuştuk
Yüreğimizi çevirmiştik güneşe
acıların kıyısında oturmuştuk
karanlıklar sürdü bizi ateşe

Yapraksızdık, güz mevsimiydi
vurdular türkümüzü, kırdılar sesimizi
Dalgakıran dönemiydi
Koyaklar unutmadı adresimizi

Sevdasız aşksız kalmıştık
umuttu dağların ardı
hep büyük hülyalara dalmıştık
yanımızda yiğitler vardı
© Akman Gedik

HANS KARDEŞİME

Baharı yaşanmamış yazın
bölüşülmeyen sevginin
zevki olur mu?
insani cayır cayır
yakan zihniyet,
bir ince sevgiyle köpek sever mi?
kocasına olan kinini
kneipe'de Bira'ya döken kadın
arkasını dönünce kocası
bir baskasına göz kırpar,
yenisine sevgisini
verir mi? sanırsın
dört bira sonrası
mağrur komutan edasıyla
yürüyen genç,
dokunsan bulutlarca ağırlıkta
gözyaşı döker,
babasının ölümünü
komşularından öğrenen
kokuşmuş cesede
sonra ağlayanın
sesine kim kulak asar
ev,fabrika,alış-veriş merkezlerini
yaşam benimseyen
Disko'ya gitmeyi
ayrıcalık sayan
bir jeans pantolon,yüksek ökçeli ayakkabı
ve bir jöleli saç,
düz çizgide yaşamı gören
mantık,
yaşam dediğiniz buysa
varsın sizin olsun,
Ben aykırıyım,
sınırlar koymadım yüreğime
zamanı da tüketmedim ben,
yıldızlar ülkesinde
maviyi yoketmedim,
aynı gramajda pişkin ekmekler
gibi değiliz,
gökyüzünün maviliği
gözündeki mavilik kadar
değildir HANS
sonsuzdur,
sadece umutsuz değilim
yaşama sevinci adına,
bir ipek gömlek,bir arabaya
ömür tüketmem
bir şehir dar gelir
çoğu zaman
ufkumuz sonsuz evrendir bizim.

© Akman Gedik

YÜREKLERİMİZİ KARDEŞLEYELİM

Gel yüreklerimizi kardeşleyelim ey kardeş
Bir yürek düşün ki, yaralı
bir dil düşün ki, dağlanmış
bir türkü düşün ki hiç söylenmemiş
ve gülmeye üşenmiş bir ağız
söyle;
sen gülebilir misin?
Umut kapı komşu kadar yakınken bize
binip terkisine çıplak yüreklerimizle
yüreklerimizi kardeşleyelim kardeş
yüreklerimizi...

© Akman Gedik